วันอังคารที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558

เพชรพระอุมา เล่มที่ 14 ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร



     รพินทร์ทำลายร่างของมันตรัย กริชสีดำและคัมภีร์มหามายาวินด้วยการเผาไฟ แต่ไม่สามารถทำลายได้ พรานบุญคำจึงนำผ้าเปื้อนเลือดประจำเดือนของมาเรียโยนเข้าไปในกองไฟ จึงสามารถทำลายกริชและคำภีร์ได้สำเร็จ คืนนั้นดารินฝันเห็นขุนพลวรมันต์และประวัติอาณาจักรนิทรานครก่อนล่มสลายด้วยฝีมือของมันตรัย วิญญาณทุกดวงในอาณาจักรนิทรานครถูกจองจำกักขังด้วยกริชที่ปักตรึงกับคัมภีร์มหามายาวิน เมื่อกริชและคัมภีร์ถูกทำลายวิญาณทุกดวงจึงเป็นอิสระและขอคืนร่างแงซายให้ที่โคนต้นไม้แห่งหนึ่ง ใกล้รุ่งสาง ดารินเล่าความฝันตามที่ได้รับทราบจากวิญญาณของขุนพลวรมันต์ให้รพินทร์และเชษฐาได้รับรู้ และเร่งเร้าให้ออกติดตามค้นหาตัวแงซายให้พบ แต่รพินทร์และคนอื่น ๆ ในคณะเดินทางไม่เห็นด้วยกับการออกติดตามค้นหาแงซายทันทีตามที่ดารินต้องการ เนื่องจากอันตรายเกินไปที่จะออกตามหาในตอนที่ยังมืดๆเช่นนั้น

     เมื่อเช้าเต็มที่ รพินทร์และคณะนายจ้างพร้อมด้วยพรานพื้นเมืองและคะหยิ่น ออกติดตามค้นหาแงซายตามความฝันของดาริน พบนั่งหลับพิงโคนต้นไม้ใหญ่อยู่ภายในป่า รพินทร์พบแงซายอยู่ในสภาพสลบ ชีพจรเต้นอ่อนเนื่องจากถูกแมงมุมหกขากัดที่แข้งข้างขวาเหนือข้อเท้า โดยนั่งขวางทางเข้าออกรูของแมงมุมหกขา ดารินโกรธจัดและโวยวายใส่รพินทร์ที่ไม่ยอมออกติดตามค้นหาตัวแงซาย จนกระทั่งถูกแมงมุมหกขากัดเกือบเสียชีวิต รพินทร์นึกถึงส่างปาซึ่งเป็นหมอถอนพิษที่มีวิชาสืบทอดกันมาแต่บรรพบุรุษ และเคยช่วยชีวิตของไชยยันต์ที่ถูกตะขาบดงกัดจนหายเป็นปกติ จึงนำตัวแงซายที่มีสภาพหายใจรวยรินกลับปางพักเพื่อให้ส่างปาช่วยชีวิตด้วยแท่งยาดูดพิษและพิษจากแมงมุมหกขาที่กัดแงซาย

     ส่างปาช่วยชีวิตแงซายจากความตายได้สำเร็จ รพินทร์และคณะนายจ้างจึงหยุดพักการเดินทางชั่วคราว เพื่อให้แงซายได้พักฟื้นจนหายเป็นปกติ ตกตอนเย็นคะหยิ่นและส่างปารับหน้าที่ออกหาอาหารและไปขโมยเนื้อสมันได้จากเสือ แต่นำกลับมาไม่ได้เนื่องจากเนื้อมีขนาดใหญ่ พรานบุญคำจึงตามไปช่วยขนเนื้อกลับมายังปางพัก ระหว่างเดินทางเกิดยิงปะทะกับไดโนโทเรี่ยม ซึ่งเป็นช้างโบราณที่มีงางอกจากปากบนลงล่าง แทนที่จะงอกเสยขึ้นบนเช่นเดียวกับช้างปกติทั่วไป คะหยิ่นและพรานบุญคำหนีรอดมาได้แต่ทิ้งส่างปาไว้ในฝูงไดโนโทเรี่ยม เชษฐา รพินทร์และมาเรียออกติดตามเพื่อช่วยเหลือส่างปาทันทีที่ทราบข่าว ก่อนยิงถล่มโขลงช้างโบราณจนซากกองเกลื่อนกลาดไปทั่วบริเวณ และช่วยเหลือส่างปาที่หนีเอาตัวรอดจากโขลงช้างไดโนโทเรี่ยมเข้าไปในดงไผ่ได้สำเร็จ

     เชษฐาอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รวมทั้งลักษณะของช้างโบราณให้ดารินและไชยยันต์ได้รับรู้ มาเรียและดารินวิเคราะห์ถึงลักษณะของช้างแปลกประหลาดตามคำบอกเล่าของส่างปาและคะหยิ่น พบว่าเป็นสัตว์ในยุคดึกดำบรรพ์ที่น่าจะสูญพันธุ์ไปจากโลกนี้แล้ว ทำให้เป็นที่อัศจรรย์ใจกันยิ่ง หลังจากนั้นเชษฐาสอบถามถึงวันเวลาในการเดินทาง ไชยยันต์ยืนยันด้วยวันที่ในไดอารี่คือวันอาทิตย์ที่ 11 ตุลาคม (ขึ้น11 ค่ำ เดือน 11) และวันขึ้น 5 ค่ำ เดือน 12 ซึ่งเป็นวันท่ลายแทงกำหนดปริศนาไว้ว่าจะเกิดปรากฏการณ์ "ปิ่นพระศิวะจะฉายแสงเรืองรอง และถันพระอุมาจะปรากฏ" คือวันอังคารที่ 3 พฤศจิกายน[16] พร้อมกับการยืนยันตำแหน่งในการเดินทางของคณะนายจ้างที่ผ่านเขตเหนือสุดของรัฐว้าจากรพินทร์[17]

     รพินทร์รับหน้าที่ยามเฝ้าดูแลปางพักในช่วงค่ำ และนำลายแทงขุมทรัพย์เพชรพระอุมาของมังมหานรธาออกมาพิจารณา ตกดึกแงซายที่หายจากการบาดเจ็บออกมาพูดคุยด้วยพร้อมกับใช้ดุ้นฟืนที่ติดไฟกลายเป็นถ่าน วาดภาพพระศิวะและปิ่น ทำให้รพินทร์โกรธจัดเนื่องจากคิดว่าดารินเล่าเรื่องแผนที่ลายแทงให้แงซายได้รับรู้ รุ่งขึ้นจึงอารมณ์เสียใส่ดารินก่อนจะปรับความเข้าใจกันภายหลัง เชษฐา ดาริน ไชยยันต์ชวนรพินทร์และแงซายไปตรวจสอบยังซากช้างไดโนเทเรี่ยมที่ถูกยิงเสียชีวิตในการปะทะกับคะหยิ่นและส่างปา แต่พบปัญหาใหญ่ที่เกิดขึ้นเนื่องจากซากของไดโนเทเรี่ยมถูกสัตว์ที่มีขนาดใหญ่โตกว่ามากินซาก และทิ้งรอยเท้าขนาดมโหฬารเอาไว้ทั่วบริเวณ รพินทร์สังหรณ์ใจถึงภัยอันตรายที่จะตามภายหลัง จึงให้แงซายเตรียมธนูติดระเบิดทีเอ็นทีไว้ให้พร้อม[18]



เพชรพระอุมา เล่มที่ 01 ตอน ไพรมหากาฬ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 02 ตอน ไพรมหากาฬ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 03 ตอน ไพรมหากาฬ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 04 ตอน ไพรมหากาฬ


เพชรพระอุมา เล่มที่ 05 ตอน ดงมรณะ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 06 ตอน ดงมรณะ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 07 ตอน ดงมรณะ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 08 ตอน ดงมรณะ


เพชรพระอุมา เล่มที่ 09 ตอน จอมผีดิบมันตรัย
เพชรพระอุมา เล่มที่ 10 ตอน จอมผีดิบมันตรัย
เพชรพระอุมา เล่มที่ 11 ตอน จอมผีดิบมันตรัย
เพชรพระอุมา เล่มที่ 12 ตอน จอมผีดิบมันตรัย


เพชรพระอุมา เล่มที่ 13 ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร
เพชรพระอุมา เล่มที่ 14 ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร
เพชรพระอุมา เล่มที่ 15 ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร
เพชรพระอุมา เล่มที่ 16 ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร


เพชรพระอุมา เล่มที่ 17 ตอน ป่าโลกล้านปี
เพชรพระอุมา เล่มที่ 18 ตอน ป่าโลกล้านปี
เพชรพระอุมา เล่มที่ 19 ตอน ป่าโลกล้านปี
เพชรพระอุมา เล่มที่ 20 ตอน ป่าโลกล้านปี


เพชรพระอุมา เล่มที่ 21 ตอน แงซายจอมจักรา
เพชรพระอุมา เล่มที่ 22 ตอน แงซายจอมจักรา
เพชรพระอุมา เล่มที่ 23 ตอน แงซายจอมจักรา
เพชรพระอุมา เล่มที่ 24 ตอน แงซายจอมจักรา


เพชรพระอุมา เล่มที่ 25 ตอน จอมพราน
เพชรพระอุมา เล่มที่ 26 ตอน จอมพราน
เพชรพระอุมา เล่มที่ 27 ตอน จอมพราน
เพชรพระอุมา เล่มที่ 28 ตอน จอมพราน


เพชรพระอุมา เล่มที่ 29 ตอน ไอ้งาดำ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 30 ตอน ไอ้งาดำ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 31 ตอน ไอ้งาดำ
เพชรพระอุมา เล่มที่ 32 ตอน ไอ้งาดำ


เพชรพระอุมา เล่มที่ 33 ตอน จิตรางคนางค์
เพชรพระอุมา เล่มที่ 34 ตอน จิตรางคนางค์
เพชรพระอุมา เล่มที่ 35 ตอน จิตรางคนางค์
เพชรพระอุมา เล่มที่ 36 ตอน จิตรางคนางค์


เพชรพระอุมา เล่มที่ 37 ตอน นาคเทวี
เพชรพระอุมา เล่มที่ 38 ตอน นาคเทวี
เพชรพระอุมา เล่มที่ 39 ตอน นาคเทวี
เพชรพระอุมา เล่มที่ 40 ตอน นาคเทวี


เพชรพระอุมา เล่มที่ 41 ตอน แต่ปางบรรพ์
เพชรพระอุมา เล่มที่ 42 ตอน แต่ปางบรรพ์
เพชรพระอุมา เล่มที่ 43 ตอน แต่ปางบรรพ์
เพชรพระอุมา เล่มที่ 44 ตอน แต่ปางบรรพ์


เพชรพระอุมา เล่มที่ 45 ตอน มงกุฏไพร
เพชรพระอุมา เล่มที่ 46 ตอน มงกุฏไพร
เพชรพระอุมา เล่มที่ 47 ตอน มงกุฏไพร
เพชรพระอุมา เล่มที่ 48 ตอน มงกุฏไพร

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

author
กข์ค์ฆ์ง์
เพราะความรักที่เธอมอบให้ หัวใจจึงพลันเลื่อนไหว อย่างอ่อนหวาน